„Stuart” to szeroko rozpowszechniona nazwa amerykańskich czołgów lekkich M3 oraz M5. Została ona nadana przez Brytyjczyków – w formie „General Stuart” – ale przyjęła się na całym świecie. Największym użytkownikiem tych czołgów były jednak US Armed Force.
W wyniku doświadczeń zebranych podczas walk na Pacyfiku latem-jesienią 1942 r. uznano, że przy atakach z małych wysokości, jakie najczęściej wykonywano, bombardier jest zbędny, sam pilot jest bowiem w stanie celnie zrzucić bomby. W tej sytuacji zwolnione miejsce i zapas masy można było przeznaczyć na wzmocnienie uzbrojenia do ostrzeliwania celów naziemnych i nawodnych.
Związek Radziecki jako pierwszy uzbroił swoją flotę w specjalizowane okręty przeciwminowe zbudowane z tworzyw sztucznych. Wyprzedził państwa Zachodu, gdzie jednostki takiej konstrukcji do dziś są „standardem”, zaś w Polsce zasiał ideę samodzielnej produkcji serii podobnych.
W numerze specjalnym MSiO 2/2014 zaprezentowaliśmy historię tworzenia projektu kutra artyleryjsko-rakietowego oznaczonego numerem 665. W poniższym artykule przedstawimy kilka uzupełniających faktów z okresu, gdy podejmowano ostateczne decyzje o wyglądzie nowej jednostki oraz z etapu, kiedy z okrętu uderzeniowego pozostał jedynie patrolowiec.
Opisywany w niniejszym tekście austro-węgierski pancernik kazamatowy Tegetthoff, to przedstawiciel mało znanej podklasy okrętów, dosyć niszowej i budowanej w okresie niecałych 20 lat dla kilku tylko państw na świecie. Były to: Wielka Brytania, Austro-Węgry, Francja, Niemcy, Japonia, Włochy Chile, Argentyna i Turcja.
6 lutego, na wodach Morza Japońskiego w pobliżu wybrzeży Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, z nieznanego dotąd okrętu jej floty odpalono pocisk przeciwokrętowy nowego typu. W tym samym dniu Internet obiegły zdjęcia, na których uwieczniono nie tylko jego zejście z wyrzutni, ale i nosiciela.
Nastroje panujące w Europie w końcu lat 30. XX w. sprawiły, że niechętne zbrojeniom społeczeństwo szwedzkie wymusiło na rządzie zwiększenie nakładów na obronę. Znalazło to swój wyraz w przyznaniu tuż przed samą wojną dodatkowych środków na siły zbrojne.
Polska żegluga pasażerska rozpoczęła się od zakupienia od Duńczyków linii nowojorskiej obsługiwanej przez Det Østasiatiske Kompagni. Wraz z linią pozyskano dość leciwe statki pasażerskie – Kościuszko, Polonia i Pułaski. Dwa z nich wzięły udział w wojnie – w tym Kościuszko, który będzie bohaterem naszego opowiadania.
Bohaterki niniejszego artykułu stanowiły nową jakość w szeregach Marine Nationale i odpowiedź na postzimnowojenny świat. W ich konstrukcji zastosowano wiele nowatorskich wówczas rozwiązań technicznych. Dzięki temu Francuzi odnieśli sukcesy eksportowe, sprzedając ich odmiany do Arabii Saudyjskiej, Singapuru i na Tajwan.
Gdy po inwazji na Sycylię marszałek Pietro Badoglio zastąpił Benito Mussoliniego na czele rządu Włoch, Niemcy nie dali się zwieść zapewnieniami o trwałości sojuszu. Jednym z celów przygotowanej zawczasu operacji „Achse”, rozpoczętej praktycznie już w przeddzień ogłoszenia rozejmu z Aliantami, 7 września 1943 r., było zdobycie włoskiej floty.
24 listopada Lockheed Martin Canada poinformował o zakończonej modernizacji pierwszej transzy fregat typu Halifax. W ramach programu HCM/FELEX zmodyfikowano 4 z 12 jednostek serii. Są to: prototypowy Halifax (FFH 330), Calgary (FFH 335), Fredericton (FFH 337) i Winnipeg (FFH 338).
Początek roku na naszej półkuli nie jest czasem, w którym można by się spodziewać wizyt zagranicznych okrętów. Tym większą niespodzianką była seria odwiedzin zespołu Marynarki Wojennej Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej w europejskich portach. Jednym z nich był Hamburg...
Nieco później niż zakładano w ubiegłym roku, 3 lutego br., Embraer zrealizował oblot pierwszego egzemplarza przedseryjnego samolotu KC-390. Wydarzenie, które odbyło się na fabrycznym lotnisku w Sao José dos Campos, przeszło do historii brazylijskiego lotnictwa także z tego powodu...
16 lutego br. w stolicy Egiptu doszło do, zapowiedzianego kilka dni wcześniej przez prezydenta Republiki Francuskiej Françoisa Hollande’a, podpisania kontraktu na zakup uzbrojenia produkcji francuskiej. Bazową umowę podpisali ministrowie obrony obu państw...
17 stycznia bieżącego roku zakłady Hindustan Aeronautics Limited przekazały Indyjskim Siłom Powietrznym pierwszy seryjny egzemplarz myśliwca Tejas, który uzyskał równocześnie wstępną gotowość operacyjną. To olbrzymi sukces, szczególnie wziąwszy pod uwagę niezliczone problemy w realizacji - trwającego 32 lata...
16 lutego br. upłynął termin składania wniosków dotyczących udziału w przetargu na bezzałogowe statki powietrzne dla Sił Zbrojnych RP w kategoriach: mikro (Wizjer) i taktycznych krótkiego zasięgu (Orlik). W czasie konferencji prasowej z udziałem sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej ...
Zakończenie dwóch dużych konfliktów zbrojnych, najpierw w Iraku, a teraz w Afganistanie, wymagających od Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych wykorzystania praktycznie wszystkich rodzajów sił zbrojnych, oznacza dla Korpusu Piechoty Morskiej początek głębokich zmian.
Prace nad środkami obrony przeciwrakietowej rozpoczęto w ZSRR w latach 50. XX wieku, gdy coraz bardziej realne stawało się zagrożenie atakiem z użyciem pocisków balistycznych przenoszących głowice jądrowe, wobec których wszystkie istniejące środki obrony przeciwlotniczej były bezradne.
Pierwsze dwa nowoczesne przeciwlotnicze i przeciwrakietowe zestawy rakietowe (każdy z dwiema jednostkami ogniowymi) średniego zasięgu, mające zostać pozyskane w ramach programu Wisła, trafią do Polski najwcześniej po 36 miesiącach od podpisania umowy, a więc – realnie patrząc – najwcześniej w roku 2019.
Amerykański koncern Raytheon kontynuuje prace nad nową stacją radiolokacyjną, zdolną do obserwacji przestrzeni w zakresie 360°, mającą w perspektywicznym zestawie Patriot NG zastąpić, obecnie wykorzystywane, radary kierowania ogniem AN/MPQ-53 i AN/MPQ-65.
