Po południu 25 lipca 1940 roku na okrętach łotewskich, które zgromadziły się w bazie morskiej w Lipawie, opuszczono bandery łotewskie, a po kilku minutach podniesiono bandery Floty Bałtyckiej Czerwonego Sztandaru. Stało się to pomimo, że dowódcy okrętów nie otrzymali odpowiedniego rozkazu adm. Teodorsa Spāde.
Cztery brytyjskie lekkie krążowniki należące do typu Arethusa, choć w założeniu miały być tańszymi i mniejszymi wersjami udanych okrętów typu Modified Leander, okazały się jednostkami niezwykle dzielnymi pod każdym względem. Ich działania operacyjne w czasie II wojny światowej pokazały, że te niedoceniane krążowniki radziły sobie doskonale...
Przez lwią część XX wieku podstawowym zadaniem siłowni okrętowej było wprawienie jednostki w ruch. O wartości bojowej okrętu decydowały przede wszystkim takie parametry jak prędkość maksymalna, zasięg operacyjny oraz moc uzbrojenia i ochrona bierna. W XXI wieku coraz większe znaczenie zyskuje jednak zupełnie inny czynnik – dostępna energia elektryczna.
Ponad pół wieku po pierwszej edycji, Baltops pozostaje najważniejszym cyklicznym przedsięwzięciem morskim NATO na Morzu Bałtyckim. Tegoroczne ćwiczenia rozpoczęły się w Gdyni i po raz pierwszy od momentu ich zainicjowania w 1972 roku prowadzone są pod bezpośrednim dowództwem struktur NATO, z udziałem Dowództwa Połączonych Sił Sojuszu w Brunssum.
Zniszczenie irańskiej floty było jednym z głównych celów amerykańskiej operacji „Epicka Furia”. Siły morskie Islamskiej Republiki Iranu liczyły kilkaset większych jednostek bojowych i pomocniczych oraz nawet kilkanaście tysięcy małych załogowych i bezzałogowych łodzi uderzeniowych. Jeśli chodzi o domenę morską, Iran ma zdecydowanie największą...
Kontynuujemy analizę techniczną pancerników typu Yamato, koncentrując się na praktycznej weryfikacji przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych w kontekście ich rzeczywistej wartości bojowej.
Pod koniec lat 60. XX w. siły morskie NATO poszukiwały małego, szybkiego okrętu nawodnego, który stanowiłby przeciwwagę dla szybko rozrastających się lekkich sił nawodnych budowanych w ZSRR. Proponowany w tej klasie okrętów przez Amerykanów projekt wodolotu był niedopracowany, ale mimo tego prezentowano go jako...
Okręty podwodne typu Walrus od lat pozostają symbolem zdolności Królewskiej Holenderskiej Marynarki Wojennej (Koninklijke Marine) do prowadzenia operacji podwodnych na Atlantyku i w rejonie Morza Północnego. Ich okres świetności powoli jednak dobiega końca. Jednostka prototypowa została już oficjalnie wycofana ze służby, a pozostałe...
Choć od upadku Związku Radzieckiego minęło już 35 lat, wiele rodzajów i konkretnych typów uzbrojenia Federacji Rosyjskiej sięga korzeniami głęboko w czasy komunizmu. Nie inaczej jest w morskim rodzaju sił zbrojnych, w tym w klasach okrętów przeciwminowych. Trzecia część cyklu omawia współczesne jednostki rosyjskie odpowiadające za...
Niemieckie działania minowe na morzach podczas II wojny światowej dotyczyły przede wszystkim wód europejskich. Jednak doszło do kilku sytuacji, w których nawodne okręty Kriegsmarine wykonały operacje minowe na akwenach bardzo odległych od ich ojczyzny. I – wbrew tytułowi tego tekstu – część z nich powróciła do kraju.
Kolejny rok budżetowy i związana z nim możliwość skorzystania z gigantycznej pożyczki SAFE na rozbudowę potencjału Sił Zbrojnych RP dają nowe nadzieje – także na rozwój marynarki wojennej. Zgodnie z obietnicą złożoną w jednym z ubiegłorocznych numerów „MSiO” przedstawiamy kolejną porcję najnowszych informacji dotyczących tego...
Po dokładnie 44 latach służby 13 marca 2026 r. po raz ostatni opuszczono banderę powiewającą na drzewcu trałowca projektu 207DM ORP Gopło. To może być początek wycofywania najstarszych polskich plastikowych trałowców – wszystkich, które nie zostaną zakwalifikowane do remontów i prac modernizacyjnych.
Ważny i ciekawy artykuł Początki jednostek pływających Wojsk Ochrony Pogranicza, który ukazał się w „MSiO” nr 227 (3–4/2025), nie wyczerpał omawianej tematyki. Warto ją zatem uzupełnić, korzystając z dokumentów zgromadzonych w archiwach cywilnych, które pozwalają dodać trochę nowych informacji.
Piętnaście dni po wypowiedzeniu przez Włochy wojny Francji i Wielkiej Brytanii z Neapolu do Trypolisu wyruszył pierwszy konwój – zamienione w transportowce wojska transatlantyki Esperia i Victoria dostarczyły tam ponad 1700 żołnierzy. W następnych miesiącach te dwa statki oraz kilka innych regularnie wykonywały swoje zadanie...
Powstanie napędów mechanicznych na okrętach stanowi jeden z najważniejszych przełomów w historii techniki morskiej, będąc zarazem symbolem przejścia do epoki przemysłowej. Proces ten nie dokonał się nagle, lecz był wynikiem wielowiekowych poszukiwań, eksperymentów oraz rosnących potrzeb gospodarczych i militarnych, które...
Przez dekady Królewska Holenderska Marynarka Wojenna (Koninklijke Marine) definiowała standardy oceanicznych operacji podwodnych dla flot średniej wielkości. Długotrwały „romans” z amerykańską myślą techniczną i własnym, unikalnym podejściem do hydrodynamiki zaowocował opracowaniem dobrze znanego typu Walrus, czyli...
Pośród brytyjskich lotniskowców z okresu II wojny światowej bez wątpienia największą sławą cieszyły się takie okręty jak Ark Royal czy Illustrious, których lotnictwo pokładowe przeprowadziło szereg spektakularnych akcji bojowych na wodach Atlantyku czy Morza Śródziemnego głównie w pierwszych latach trwania wojny.
Pod koniec kwietnia 1924 roku do Helsinek przyjechał Karl Bartenbach, były dowódca Flotylli Okrętów Podwodnych Flandern, który opuścił flotę niemiecką w stopniu komandora podporucznika. Początkowo otrzymana wiza uprawniała go do trzytygodniowego pobytu w Finlandii, lecz 20 maja została przedłużona o kolejne dwa tygodnie.
Bilans pierwszych czternastu miesięcy działań bojowych bazującej w Lerwick na Szetlandach flotylli norweskich ścigaczy torpedowych wyglądał nieźle —sojusznicy Royal Navy zatopili lub uszkodzili 7 statków o łącznej pojemności ponad 20 000 BRT, przy niedużych stratach własnych. Rosnące doświadczenie dowódców i załóg oraz...
Dania prowadzi wielkoskalowy plan modernizacji Marynarki Wojennej (Søværnet), obejmujący nabycie ponad 20 nowych jednostek, w tym arktycznych wielozadaniowych fregat rakietowych, arktycznych okrętów patrolowych czy jednostek ochrony środowiska. Inwestycje obejmują również zaawansowane systemy bezzałogowe i obserwacji technicznej.