Bułgaria jest najbiedniejszym krajem Unii Europejskiej, stąd i sytuacja jej lotnictwa wojskowego nigdy w XXI wieku nie była dobra. W ostatnich latach bułgarskie lotnictwo wojskowe przeżywa pogłębiający się kryzys, skutkiem którego kraj może nie być w stanie wywiązywać się ze swoich obowiązków członka NATO.
Rosyjska Marynarka Wojenna, podobnie jak inne rodzaje sił zbrojnych, w drugiej dekadzie XXI wieku powoli wychodzi z kryzysu, w jakim znajdowała się od czasów swego ponownego powstania w latach 90. ubiegłego wieku. Priorytetem jest rozwój nosicieli, zarówno nawodnych jak i podwodnych, różnorodnych systemów rakietowych...
W ostatnich latach na uzbrojenie rosyjskich sił zbrojnych weszły nowe, nadbrzeżne systemy przeciwokrętowe - Bał i Bastion. Wykorzystują one pociski do zwalczania okrętów nawodnych 3M24 Uran oraz P-800 (3M55) Oniks. W każdym rejonie nadbrzeżnym, ale też na całych akwenach o ograniczonych rozmiarach, takich jak Morze Bałtyckie...
Dowództwu Sił Powietrzno-Kosmicznych – WKS (Воздyшно-космические силы) podlegają trzy rodzaje wojsk - Siły Powietrzne – WWS (Военно-воздуyшные сиилы), Wojska Kosmiczne – WK (Космические войска) oraz Wojska Obrony Powietrznej i Przeciwrakietowej WPWO-PRO (Войска противовоздушной и противоракетной обороны).
W ciągu ostatnich 10 lat siły zbrojne Federacji Rosyjskiej odebrały imponującą liczbę nowych, załogowych statków powietrznych - ponad tysiąc. Tym samym statystycznie, w wymiarze dekady, co roku Rosjanie pozyskiwali około stu nowych samolotów i śmigłowców różnych typów.
Wojska Powietrznodesantowe – WDW (Воздушно-десантные войска), jako samodzielny rodzaj wojsk w ramach rosyjskich sił zbrojnych, są oficjalnie odwodem naczelnego dowództwa Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, przygotowanego do działania samodzielnie lub w ramach grup wojsk na poszczególnych teatrach działań wojennych...
Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej (Сухопутные войска Российской Федерации) są najliczniejszym rodzajem sił zbrojnych - a co za tym idzie, ich modernizacja wymaga szczególnego wysiłku technicznego i finansowego. Władze rosyjskie uznają przy tym, że zakupy zupełnie nowego sprzętu dla formacji wojsk lądowych...
Rosyjska przewaga militarna nad większością państw europejskich uwidacznia się przede wszystkim nie w ilości klasycznych środków walki, ale w systematycznym utrzymywaniu i rozwijaniu potężnego arsenału rakietowych i rakietowo-odrzutowych systemów taktyczno-operacyjnych, wyposażonych...
7 października 2015 roku z czterech okrętów Morskiej Floty Wojennej Federacji Rosyjskiej (Военно-Морской Флот) wchodzących w skład Flotylli Kaspijskiej, jednej korwety projektu 1166K Dagestan i trzech małych okrętów rakietowych projektu 21631 - Grad Swjażsk, Ugłicz i Wielki Uściług, odpalono...
Wojska Rakietowe Strategicznego Przeznaczenia - Ракетные войска стратегического назначения (РВСН) - stanowią, wraz z strategicznymi siłami Marynarki Wojennej (Военно-Морской Флот) oraz bombowcami Sił Powietrzno-Kosmicznych (Воздушно-космические силы), kluczowy element czyniący...
Jeszcze w 2008 roku, na podstawie tzw. wojny pięciodniowej, Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej oceniano jako mało efektywne. Wojna w Gruzji stała się jednak katalizatorem szeregu reform, które w kolejnych latach znacząco zmieniły rosyjską armię.
W pierwszych dwóch dekadach lutego 1941 roku, operujące na Morzu Śródziemnym, okręty podwodne Royal Navy nie miały się czym pochwalić. Spośród sześciu jednostek typu U, które bazowały na Malcie, tylko Utmost odniósł jakiś sukces, torpedując pod Trypolisem motorowiec Manfredo Camperio (5463 BRT, został odholowany do libijskiego portu).
XF2A-1 (BuNo 0451), prototyp przyszłego Buffalo (nazwa ta została zatwierdzona dopiero 1 października 1941 roku), wykonał pierwszy lot 2 grudnia 1937 roku. W tym czasie samolot ten stanowił duży krok naprzód odnośnie wcześniejszych myśliwców pokładowych. Zastosowano w nim wiele rozwiązań sprawdzonych w poprzedniej konstrukcji Brewstera...
Referat z grudnia 1935 roku sporządzony przez dowódcę 1. pam przemawiał, co ciekawe, na niekorzyść motoryzacji armat 75 mm. Pierwszym z argumentów było lepsze dostosowanie armat tego kalibru do ciągu konnego i zbyt słaba jak na trakcję motorową budowa. Drugą sprawą była krótki rzeczywisty zasięg ognia wynikający z płaskiego tor lotu pocisku.
Na początku lat 30. w armii nowozelandzkiej (Territorial Forces) rozpoczął się proces motoryzacji. Przebiegał on bardzo powolni i objął pułki strzelców konnych (Mounted Rifle Regiment). W 1937 roku rozpoczęto organizowanie w każdym z pułków pododdziału rozpoznawczego wyposażonego w samochody oraz motocykle...
W połowie roku 1940 sytuacja Brytyjczyków na Atlantyku uległa radykalnemu pogorszeniu. Po zajęciu Francji Niemcy zdobyli dogodnie położone bazy morskie dla swoich U-Bootów i lotniska dla samolotów patrolowych dalekiego zasięgu Focke-Wulf Fw 200C Condor. W lipcu do Bordeaux-Mérignac przyleciało 12 Condorów z Kampfgeschwader 40 (KG 40).
18 grudnia 1940 roku Hitler wydał wytyczne nr 21 zawierające podstawowe założenia planu „Barbarossa”. Przewidywano w nim m.in.zdobycie Leningradu i Kronstadtu jako warunek dla kontynuowania natarcia i zajęcia Moskwy jako ważnego węzła komunikacyjnego i ośrodka produkcji zbrojeniowej. Zadanie to przewidziano dla jednej z Grup Armii...
22 czerwca włoski minister spraw zagranicznych, hrabia Galeazzo Ciano, przekazał sowieckiemu ambasadorowi deklarację wypowiedzenia wojny. Przedstawiono ją jako prewencyjną, ponieważ ZSRR miało zagrażać włoskim interesom na Morzu Śródziemnym i Bałkanach.
7 września 1934 roku samolot został przekazany do Szczełkowa i rozpoczęto próby państwowe, którymi kierował Wojewodin. Latał głównie Kokkinaki, a czasem także Łagutin. W czasie prób ujawniły się różne usterki, czyli typowe „choroby wieku dziecięcego”, m.in. źle funkcjonowało uzbrojenie.
Analiza doświadczeń II wojny światowej doprowadziła radzieckich wojskowych do konstatacji, że najbardziej uniwersalne i efektywne jako środek wsparcia wojsk lądowych były haubice. Łączyły relatywnie niewielką masę własną z prostą konstrukcją i dużą szybkostrzelnością. Miały jednak dwie słabe strony...
