22 marca 1940 roku niedaleko Hanko wylądowały dwa radzieckie samoloty, DC-3 oraz SB, należące do lotnictwa Floty Bałtyckiej. Na półwyspie nie było lotniska, ale Finowie przygotowali prowizoryczne lądowisko na zamarzniętej powierzchni morza. Grubość pokrywy lodowej wynosiła ok. 80 cm, można było ją zatem wykorzystać do takich celów bez...
Półwysep Krymski z racji swego położenia geograficznego zapewnia kontrolę nad basenem Morza Czarnego. Rosja, która zdobyła półwysep w 1774 roku, ograniczyła jednak swoją obecność militarną do niewielu obiektów. Poważne znaczenie militarne miała w zasadzie tylko wielka baza floty w Sewastopolu.
Czołg ciężki Sd.Kfz. 181 Panzerkampfwagen VI Tiger stanowił dumę niemieckich wojsk pancernych, Panzertruppen. Dziś historia użycia bojowego tego pojazdu na polach bitew II wojny światowej urosła wręcz do rangi mitu. W rzeczywistości Tygrysy, choć groźne i budzące respekt w szeregach armii alianckich, były narzędziem walki o zgoła...
Holenderskie lotnictwo wojskowe używało w 1940 roku przede wszystkim maszyn krajowej produkcji, powstałych w zakładach Fokker. Przed wojną opracowano tam „krążownik powietrzny” Fokker T.5, jednosilnikowe myśliwce Fokker D.21 oraz dwa warianty dwusilnikowego „krążownika myśliwskiego” Fokker G.1.
W 1926 roku powstała Opera Nazionale Balilla (ONB; Narodowe Dzieło Balilla), faszystowska organizacja młodzieżowa. Balilla bazowała na wcześniej istniejących organizacjach oraz nawiązywała do tradycji Wielkiej Wojny oraz squadrismo, paramilitarnych bojówek, które zdobyły dla Mussoliniego władzę we Włoszech.
Chociaż już od czasów starożytnych siły morskie stanowiły ważny element całościowego potencjału zbrojnego państw i odgrywały w wielu konfliktach rolę bardzo istotną, to jednak znakomita większość badaczy wojskowości i strategii militarnej argumentowało, że przy wykorzystaniu wyłącznie tego narzędzia nie da się wygrywać konfliktów zbrojnych.
Czwarty miesiąc otwartej wojny rosyjsko-ukraińskiej nie przyniósł definitywnego rozstrzygnięcia na polu walki. Obie strony wykazują już oznaki poważnego wyczerpania sił i są zmuszone sięgać po coraz głębsze rezerwy. Wojska Federacji Rosyjskiej powoli i z mozołem posuwają się naprzód jedynie w rejonie Donbasu, płacąc za każdy metr ukraińskiej ziemi olbrzymią daninę krwi.
Leutnant Walter Wolfrum w czasie walk nad Krymem toczonych od grudnia 1943 do kwietnia 1944 roku zyskał miano jednego z najskuteczniejszych pilotów Jagdgeschwader 52. Zaliczono mu wówczas oficjalnie 52 zwycięstwa powietrzne, a nieoficjalnie dziewięć kolejnych jako odniesionych bez świadków.
Sukcesy zarówno pojedynczych pilotów myśliwskich, jak i całych sił powietrznych stanowią źródło nieustannych kontrowersji. Niejednokrotnie zdarza się, iż ta sama walka powietrzna opisywana jest w diametralnie różny sposób i jej rezultat jest też całkowicie odmiennie przedstawiany przez uczestników.
Optymistyczny nastrój panujący wiosną 1942 roku na szczytach sowieckich władz partyjnych i wojskowych nijak nie przekładał się na realne możliwości wojsk znajdujących się na froncie. Bez zwracania uwagi na słabe wyposażenie i jeszcze gorsze wyszkolenie przewidzianych do użycia oddziałów zapadła jednak decyzja o ofensywie...
Złota Gwiazda Bohatera ZSRR była najwyższym radzieckim odznaczeniem wojskowy, a jej otrzymanie otwierało drogę do sławy i uznania. Tytuł ten można było jednak stracić, a powody mogły być różne, m.in. współpraca z wrogiem (nawet wyimaginowana), popełnienie ciężkiego przestępstwa (zabójstwo, grabież, gwałt), czy próba ucieczki z ZSRR.
W poprzednich artykułach z cyklu „Zanim zmotoryzowano…” oraz ostatnich publikach dotyczących już bezpośrednio formowania 10. Brygady Kawalerii (10. BK) w okresie pokojowym, autor starał się możliwie szeroko przedstawić funkcjonowanie w latach 1937–1938 tej uważanej za doświadczalną jednostki WP.
Napaść Rosji na Ukrainę sprawiła, że sytuacja międzynarodowa nie tylko w Europie, ale i na całym świecie mocno się skomplikowała. Śledzenie sytuacji wojskowej i politycznej stało się chlebem powszednim dziennikarzy i analityków, którzy oprócz przekazywania bieżących informacji starają się oceniać, jaka czeka nas przyszłość...
W księżycową, mglistą noc 31 stycznia 1863 r. dwie ciemne sylwetki minęły forty broniące wejścia na wody Zatoki Charlestońskiej w Karolinie Południowej. Były to konfederackie okręty pancerne, zmierzające ku jednostkom floty unionistów. Zanim wstał świt, rozpoczął się bój, który w założeniu pomysłodawcy nocnego wypadu miał...
Rankiem 6 czerwca 1944 r. potężna armada jednostek inwazyjnych państw zachodnich rozpoczęła ostrzał umocnień niemieckich w ramach przygotowań do największego morskiego desantu w historii wojen – lądowania wojsk alianckich w Normandii. W operacji Neptun, będącej wstępną fazą działań operacji o kryptonimie Overlord, chwalebnie...
W 1988 r. wydawnictwo Nasza Księgarnia opublikowała Nierówne boje Jana Piwowońskiego. Praca opisująca 23 epizody wojen na morzu szybko zdobyła uznanie czytelników i stała się ikonicznym dziełem polskiej marynistyki. Poniższy tekst stanowi swoisty późny suplement do książki i opisuje wydarzenia...
Trzeci miesiąc rosyjskiej inwazji na Ukrainę nie przyniósł znaczących sukcesów stronie atakującej. Na odcinku charkowskim Rosjanie zostali nawet zmuszeni do oddania pola obrońcom. Zmiana przebiegu linii frontu w Donbasie w zakresie kilkunastu kilometrów z pewnością była natomiast wynikiem bardzo dalekim od oczekiwań Kremla.
W drugiej połowie wojny Luftwaffe zaczęła stopniowo tracić przewagę w powietrzu na kolejnych teatrach działań. Z tego względu jedynie nieliczni niemieccy piloci myśliwscy, którzy przybyli na front w połowie wojny, mogli pochwalić się dużymi sukcesami, potwierdzonymi przez dokumenty strony przeciwnej.
W połowie sierpnia miny samobieżne stały się już bronią dość dobrze rozpoznawalną na froncie Śródmieścia. Tymczasem gen. mjr Günther Rohr, dowodzący wojskami niemieckimi szturmującymi tą dzielnicę na południe od Alei Jerozolimskich, zmodyfikował plan dalszego natarcia, uznając, że natarcie ku Marszałkowskiej musi być poprzedzone...
VI dywizjon bombowy pochodził z 6. pułku lotniczego ze Lwowa. W jego skład wchodziło dowództwo oraz 4. i 5. eskadry bombowe wyposażone w samoloty PZL.23 Karaś. Jednostką dowodził mjr obs. Alfred Peszke. W momencie wybuchu wojny dywizjon przebywał na tajnym lotnisku polowym w rejonie miejscowości Nosów, ok. 15 km na pn.-zach. od Białej Podlaskiej.
