Po bardzo bolesnej porażce aliantów, jaką było odbicie przez Niemców wysp Dodekanezu, jednostki nawodne Royal Navy pojawiły się na Morzu Egejskim dopiero niemal rok później. Przez ten czas statkom zaopatrującym garnizony okupacyjne zagrażały przede wszystkim okręty podwodne. Oprócz nich i bombowców RAF-u Brytyjczycy mieli jeszcze jeden atut...
Na początku listopada oddziały sowieckie były w stanie permanentnego odwrotu w dwóch kierunkach: jeden prowadził do Sewastopola, drugi na Półwysep Kerczeński. Dalszy rozwój wypadków zależał w głównej mierze od możliwości ofensywnych wyczerpanych wojsk niemieckich i od niespodzianek listopadowej pogody.
Dzięki rozpoczętej 4 czerwca kontrofensywie Siłom Zbrojnym Ukrainy udało się wyzwolić tereny na południowy zachód od Wielkiej Nowosiłki i w rejonie osady Staromajorskie. Lokalny sukces odniosły też ataki na kierunku Orichiwa, gdzie udało się podejść pod osadę Robotyne.
Bojowy wóz piechoty BMP-1 miał i szczególnie w XXI wieku ma szereg wad, wśród których do głównych zalicza się niską skuteczność pokładowego uzbrojenia oraz słabą ochronę. Nie zmienia to faktu, że wykorzystywany był w takich ilościach, że przez dekady stanowił bazą dla wielu projektów modernizacyjnych.
Do końca 1939 roku dowództwo Royal Navy tylko raz musiało opublikować komunikat o utracie okrętu podwodnego. Pechowcem był już 10 września Oxley, zatopiony pomyłkowo niedaleko brzegów Norwegii przez Tritona. Nowy rok zaczął się fatalnie, bo w połowie stycznia znalazła się w gazetach brytyjskich wiadomość o tym, że...
Na początku czerwca 1939 roku było jeszcze możliwe polubowne zakończenie konfliktu. Stało się jednak inaczej i doszło do kilkumiesięcznych walk na skalę normalnej wojny. Powielana przez wiele lat oficjalna wersja wydarzeń nie odpowiada na pytanie, dlaczego Związek Sowiecki zdecydował się na eskalację wydarzeń.
Podczas działalności bojowej niemieckiej grupy I./JG 21 nad Polską we wrześniu 1939 roku, a konkretnie przygotowaniu jednostki do lotu nad Warszawę oraz udziału pilotów dwóch eskadr tej grupy w bitwie nad Legionowem, która była jednym z kilku największych starć lotniczego września 1939 roku...
W styczniu 1942 r. Brytyjczycy musieli wycofać swoje krążowniki lekkie i niszczyciele z Malty. Coraz silniejsze ataki bombowe na oblężoną wyspę sprawiły również, że mocno spadła efektywność bojowa bazujących tam samolotów i okrętów podwodnych. W marcu jednostkom maltańskiej 10. Flotylli udało się zatopić tylko jeden statek...
Była godzina 3.30 w nocy, 7 października 1864 r., gdy dowódca konfederackiego krążownika Florida porucznik Charles Manigault Morris został obudzony przez właściciela hotelu w brazylijskim porcie Bahia. Usłyszał od niego, że od strony nabrzeża, przy którym kotwiczył rajder, dobiegają krzyki i wystrzały...
Jedną z najbardziej zdumiewających operacji Luftwaffe w czasie drugiej wojny światowej było wsparcie antybrytyjskiej rebelii w odległym Iraku. Komponent lotniczy wysłany w maju 1941 roku składał się z samolotów niszczycielskich Bf 110 z pułku ZG 76 i bombowców He 111 z pułku KG 4, a wspierany był przez samoloty transportowe...
Śmigłowiec Mi-24 stał się symbolem radzieckiej interwencji w Afganistanie. Maszyny te były aktywnie wykorzystywane od pierwszego do ostatniego dnia wojny. Ze względu na charakterystyczną drapieżną sylwetkę zyskały wśród radzieckich żołnierzy przydomek „krokodyl”. Mudżahedini nazywali je zaś „szatan-arba” (pol.: rydwan szatana).
Su-24M to najpotężniejszy samolot uderzeniowy w Sił Powietrznych Siłach Zbrojnych Ukrainy. Mając to na uwadze, jest oczywiste, że ukraińskie Su-24 znajdują się wysoko na liście głównych celów rosyjskich Sił Powietrzno-Kosmicznych. Mimo podejmowania przez siły rosyjskie licznych prób zniszczenia floty ukraińskich Su-24 w ciągu półtora roku wojny...
Postęp w dziedzinie lotniczych środków rażenia i użycia bezzałogowych statków powietrznych zmusił radzieckie Ministerstwo Obrony w połowie lat 70. XX wieku do przeglądu wymagań dla istniejących przeciwlotniczych zestawów rakietowych (pzr) i zainicjowania powstania nowego przeciwlotniczego zestawu rakietowego szczebla dywizji o kryptonimie Tor.
Planowanie III wojny światowej, czyli konfliktu zbrojnego pomiędzy Paktem Północnoatlantyckim (NATO) a Układem Warszawskim (UW), zawierało scenariusze, których realizacja oznaczałaby zmianę Europy w atomową pustynię. Użycie broni masowego rażenia miałoby z pewnością swoje konsekwencje także dla ludzi żyjących na innych kontynentach.
Mimo wysiłków 2. Armii Gwardyjskiej, która w nocy z 31 lipca na 1 sierpnia próbowała przebić się przez niemieckie okrążenie w rejonie Saur-Mogilskij i umożliwić wycofanie oddziałom 3. i 33. Gwardyjskich Dywizji Strzelców, większość żołnierzy okrążonych pułków zginęła w „kotle” i tylko nielicznym udało się przebić do swoich.
Czerwiec minął pod hasłem ukraińskiej kontrofensywy na Zaporożu, która przeszła z fazy przygotowawczej w aktywną. Ukraińcy zaatakowali 5 czerwca na trzech kierunkach: Stepowe–Piatychatki, Orichiw–Robotne, Wełka Nowosiłka–Makariwka. Jednocześnie wzmożono nacisk wokół Bachmutu, nie dając zwolnić Rosjanom...
Walki o zdobycie i utrzymanie brodów i przepraw przez Wieprz w Jawidzu, Zawieprzycach, Spiczynie i Kijanach toczone w dniach 28 i 29 września przez oddziały improwizowanej Dywizji Kawalerii „Zaza” gen. bryg. Zygmunta Podhorskiego były tylko jednym z epizodów na szlaku bojowym tej jednostki, prowadzącym do bitwy pod Kockiem.
23 stycznia 1942 roku podjęto decyzję, że dwusilnikowe bombowce zostaną wycofane na Sumatrę i będą korzystać z lotnisk położonych na wyspie Singapur wyłącznie jako z baz wypadowych. Ostatnie Blenheimy przeleciały 27 stycznia. W tym czasie na Sumatrze były już pierwsze maszyny z 84. i 211. Sqn.
Trwające ponad miesiąc bitwy o przełamanie obrony na przesmyku były wyniszczające dla obu stron. W końcu przyszedł moment, kiedy o uzyskaniu sukcesu zadecydowała jedna akcja przeprowadzona niewielkimi siłami. Dla wyczerpanego Wehrmachtu przełamanie obrony stało się znacznym wzmocnieniem ducha bojowego...
Zadaniem eskadr towarzyszących przemianowanych w momencie sierpniowej mobilizacji na eskadry obserwacyjne było prowadzenie rozpoznania na rzecz jednostek wojsk lądowych na bliskim zapleczu frontu. Takie zadania właśnie w czasie bitwy granicznej na rzecz oddziałów Armii „Kraków” wykonywała 26. Eskadra Obserwacyjna.
