W październikowym wydaniu miesięcznika „Nowa Technika Wojskowa” (nr 10/2025) przedstawiono inwestycje rosyjskie w nawodne i podwodne okręty, które możemy klasyfikować jako bojowe. To najważniejszy filar zdolności, ale nie jedyny, aby móc w pełni wykorzystać zasoby, konieczne jest posiadanie także licznych sił wsparcia i zabezpieczenia.
Australia, a konkretnie jej Królewska Australijska Marynarka Wojenna, stoi u progu wielkiej modernizacji floty. Obejmuje ona przede wszystkim siły podwodne, które to – w ramach paktu AUKUS – mają składać się z uderzeniowych okrętów podwodnych o napędzie nuklearnym (SSN). Z kolei flota nawodna wzbogaci się o duże, wielozadaniowe fregaty...
19 września 1944 roku fińska delegacja rządowa pod przewodnictwem Carla Enckella podpisała w Moskwie tymczasowy układ rozejmowy. Zgodnie z nim cały majątek znajdujący się w Finlandii i będący własnością Rzeszy Niemieckiej przechodził na własność ZSRR. Dotyczyło to sprzętu i wyposażenia pozostawionego przez Wehrmacht oraz przedsiębiorstw niemieckich.
Brytyjskie niszczyciele typu O–P stanowiły ważne ogniwo rozwoju Royal Navy w latach II wojny światowej, łącząc wysokie osiągi z usprawnioną konstrukcją i uniwersalnym uzbrojeniem. Zbudowane w ramach programu 1939–1940 jako kontynuacja wcześniejszych serii typu J–K–N, okręty te były odpowiedzią Admiralicji na rosnące wymagania...
Fundamentem współczesnych sił morskich Szwecji są okręty podwodne z napędem niezależnym od powietrza atmosferycznego (AIP) oraz futurystyczne korwety rakietowe typu Visby. Ich uzupełnienie stanowią nieco starsze jednostki typu Göteborg (Gävle) i Stockholm. Te również oficjalnie sklasyfikowano jako korwety rakietowe, jednak...
Marynarka Wojenna nie wydaje się kluczowa dla Federacji Rosyjskiej. Prym wieść ma armia lądowa czy siły powietrzne i kosmiczne. Ale nie do końca tak jest. W „Państwowym Programie Zbrojeń na lata 2011-2020” przewidziano, że blisko 1/4 środków zostanie przeznaczona na rozwój morskiego rodzaju sił zbrojnych. Skierowano na ten cel 5 bilionów rubli.
Po wcieleniu do Floty Beiyang w 1885 roku pancerniki te stały się najpotężniejszymi okrętami na całym Pacyfiku. Prymat ten został utrzymany aż do 1898 roku, kiedy to do służby weszły dwie inne tego typu jednostki – Fuji i Yashima – zbudowane dla Japonii w stoczniach brytyjskich.
Jednostajne uderzenia dna RIB-a w powierzchnię Bałtyku przerywa zsynchronizowany pomruk silników o mocy 350 KM każdy. Nie wiem, czy moje okulary zalewa deszcz czy morska bryza. A może to fale? W sumie to bez znaczenia. Myślę tylko o tym, żeby nie wylecieć za burtę w czasie kolejnego metrowego wyskoku „łódki” na fali.
Zasadnicze uderzeniowe siły nawodne US Navy czeka potężna rewolucja. W ciągu najbliższych dwóch dekad ma zostać przeprowadzona całkowita wymiana pokoleniowa wszystkich zasadniczych jednostek morskich. Wśród okrętów nawodnych najbardziej ambitny jest program DDG(X), zakładający pozyskanie dużej liczby niszczycieli rakietowych...
Kontynuujemy prezentację wszystkich aspektów wyboru przyszłych okrętów podwodnych typu Orzeł. Spore opóźnienie wskazania dostawcy sprawiło, że obie zamówione jednostki wcielono w skład PMW dopiero w roku wybuchu II wojny światowej.
Wprowadzone stopniowo w latach 1955–1957 nowe zasady nazewnictwa klas okrętów w radzieckiej marynarce wojennej w jednostkach przeznaczonych do poszukiwania i zwalczania wrogich podwodniaków przyniosły czterostopniową drabinkę, której zwieńczeniem miał być projekt jednostek oznaczonych numerem 1123.
W poprzednim numerze „MSiO” rozpoczęliśmy przegląd możliwości izraelskiej MW w zakresie obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej. W tym materiale skoncentrujemy się na dokładniejszym opisaniu możliwości zamontowanych na korwetach rodzin Sa’aar 5 i Saa’ar 6 systemów uzbrojenia i wyposażenia elektronicznego.
Gdy w kwietniu 1917 r. Cesarstwo Niemiec rozpoczęło nieograniczoną wojnę podwodną, między Lerwick na Szetlandach i norweskim Bergen statki państw skandynawskich zaczęły pływać w konwojach. 17 października 1917 r. niemieckie krążowniki lekkie Bremse i Brummer zaatakowały jeden z nich, zatapiając wszystkie parowce...
W poprzednim numerze „MSiO” omówiliśmy genezę i konstrukcję kadłuba wraz z ochroną bierną okrętów typu Courbet. Tym razem skupimy się na ich napędzie i uzbrojeniu.
Marynarka Wojenna Chińskiej Republiki Ludowej (PLAN) ma od jakiegoś czasu najliczniejszą flotę na świecie. Ta informacja statystyczna robi oczywiście wrażenie, jednak trzeba od razu zaznaczyć, że jest to możliwe tylko dzięki mocno rozbudowanym lekkim siłom uderzeniowym, których nie posiada np. US Navy, zdetronizowana przez Chińczyków...
Historia hiszpańskiej artylerii nadbrzeżnej to temat u nas praktycznie nieznany. Pora więc nadrobić zaległości i prześledzić, jak wyglądała modernizacja i funkcjonowanie tego rodzaju wojsk od początku XX w. aż do likwidacji ostatnich baterii w ostatniej dekadzie tego samego stulecia.
Francuskie Strategiczne Siły Oceaniczne stanowią kluczowy element krajowych sił odstraszania nuklearnego. Francja, jako jedno z nielicznych państw posiadających zaawansowaną broń jądrową, opiera swoją strategię odstraszania na komponentach morskich i lotniczych, z czego to właśnie okręty podwodne z napędem atomowym – nosiciele rakiet...
Dziwne jest to, że 16 niszczycieli brytyjskich typu O-P pozostaje w historii Royal Navy, jak i historii działań morskich lat II wojny światowej gdzieś na dalszym planie z przypięta nie wiedzieć czemu przez historyków etykietką okrętów znacznie mniej udanych, czy też wręcz nieudanych w stosunku do niszczycieli typu J-K-N czy L-M.
Omawiany dziś okręt, choć jednej nazwy, ale klasyfikowany w dwóch różnych klasach nigdy nie wszedł do służby bojowej w składzie Cesarskiej Floty Japonii i nie zdążył odegrać żadnej roli w wojnie na Pacyfiku. Projektowany jako krążownik Klasy „A”, czyli kolejny ciężki krążownik, jaki miał zasilić flotę po Tone i Chikuma, ostatecznie miał stać się lotniskowcem...
3 marca 1918 roku Rada Komisarzy Floty Bałtyckiej wydała rozkaz ewakuacji z Finlandii. Akcja przebiegała w bardzo trudnych warunkach. Wiele jednostek wymagało remontów, załogi był niekompletne, dodatkowo w warunkach zimowych żegluga na wodach przybrzeżnych bez udziału lodołamaczy była praktycznie niemożliwa.
