Dwa pancerniki typu Dunkerque stanowiły dumę Marine Nationale drugiej połowy lat 30. XX wieku. W istocie były to jednostki co najmniej niezwykłe. Z jednej strony przy stosunkowo małej wyporności, udało się wybudować okręty o bardzo zrównoważonych cechach, niezwykle przy tym nowoczesne i dysponujące sporą siłą ognia...
Zmiany w konstrukcji czołgu wprowadzane sukcesywnie w latach 1936–1937 chociaż miały znaczny zakres, to nie zlikwidowały wszystkich problemów. Trzeba jednak przyznać, że wpłynęły na niezawodność poszczególnych elementów pojazdu i pozwoliły na poprawę charakterystyk techniczno-taktycznych.
W połowie sierpnia 1940 roku powietrzna bitwa o Wielką Brytanię weszła w krytyczną fazę, nazwaną batalią o lotniska. Niemcy zrozumieli, że nie wykrwawią Fighter Command potyczkami nad kanałem La Manche. Jeśli chcieli zdobyć panowanie nad obszarem od wybrzeża po stolicę kraju, musieli zniszczyć bazy RAF wokół Londynu.
W latach 70., po wprowadzeniu do służby całej gamy pojazdów opartych na podwoziu transportera kołowego SKOT wojska zmechanizowane polskiej armii zaczęły wreszcie normalnie funkcjonować. Transportery opancerzone (TO) w jednostkach lądowych były praktycznie wszędzie.
Za ruch czołgów naprzód odpowiadają pancerniacy, lecz gdy te staną bezradne przed przeszkodą, winę za to ponoszą saperzy. Ci niewiele mogą zrobić, gdy wśród swego sprzętu nie mają środków do błyskawicznego wsparcia jednostek pancernych i z tym brakiem postanowiło się uporać dowództwo ludowego Wojska Polskiego...
Podobnie jak w przypadku wszystkich prototypów polskiej broni pancernej skonstruowanych w drugiej połowie lat 30. także i wokół zmodernizowanej wersji lekkiego czołgu 7TP powstało szereg niedomówień i teorii. Krótki horyzont czasowy oraz skąpa baza archiwalna pozwalają tylko na częściowe odtworzenie losów...
Departament Uzbrojenia (DepUzbr.) Ministerstwa Spraw Wojskowych (MSWojsk.) sporządził 5 sierpnia 1936 roku „Referat na KSUS [Komitet do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu MSWojsk. – przyp. red.] w sprawie artylerii najcięższej”, stanowiący załącznik do dokumentacji przygotowanej przez I Oddział Sztabu Głównego (SG) (L.dz.I.I.SGł/76/tj.36).
Na początku lat 30. XX w. francuska Marine Nationale i włoska Regia Marina miały po 6 krążowników ciężkich w służbie lub budowie. Rezultatem rozbrojeniowej konferencji londyńskiej było to, że rządy w Paryżu i Rzymie zgodziły się na zasilenie flot przez jeszcze tylko jeden okręt tej kategorii.
Avia B-534 był najnowocześniejszym myśliwcem czechosłowackiej konstrukcji, który wszedł do produkcji i wyposażenia jednostek lotniczych przed rozpadem Czechosłowacji w marcu 1939 r. Podczas drugiej wojny światowej był używany bojowo w lotnictwie słowackim i bułgarskim.
Samoloty U-2 były odpowiedzią na palącą potrzebę wglądu w to, co dzieje się za żelazną kurtyną, i przez kilka lat stały się cierniem w oku sowieckich dygnitarzy. Nieco zapomniane w erze systemów satelitarnych z czasem ponownie zyskały na znaczeniu i zostały gruntownie zmodernizowane, przeżywając drugą młodość.
Na bazie samolotu Mirage III zakłady Dassault opracowały liczne samoloty eksperymentalne i prototypowe, m.in. w celu zwiększenia możliwości konstrukcji, jak również przebadania koncepcji w której ówcześnie upatrywano przyszłość lotnictwa bojowego, a więc zapewnienia możliwości pionowego startu i lądowania.
Transportery opancerzone i bojowe wozy piechoty stanowiły istotną kategorię sprzętu wykorzystywanego w „ludowym” Wojsku Polskim. W tym zakresie, podobnie jak w przypadku czołgów, zbrojenia były również imponujące. O skali przedsięwzięć niech świadczy fakt włączenia do eksploatacji w ciągu zaledwie kilku lat blisko...
Określenie „okręt szturmowy” jest wynikiem skrótu myślowego zastosowanego przy tłumaczeniu na język polski angielskiej nazwy „amphibious assault ship”. Nazwa ta dotyczy kilku podklas dużych okrętów desantowych, przeznaczonych do prowadzenia działań z wykorzystaniem lotnictwa i mniejszych jednostek desantowych.
Ppor. A. Olszowski wspomina: O godzinie 18.00 nastąpiła zmiana wachty – ostatniej na tym okręcie. Przejąłem obowiązki oficera wachtowego w centrali. Równocześnie nastąpiła zmiana całej obsady centrali, składającej się z trzech sterników (jeden przy kole steru kierunkowego, a dwóch przy kołach sterów zanurzenia), operatora podsłuchu...
Po zakończeniu I wojny światowej Japonia na równi z mocarstwami europejskimi i USA stanęła do wyścigu w zbrojeniach morskich. Tym samym koniec działań wojennych nie wyhamował budowy okrętów liniowych. W tamtym czasie Japonia realizowała wojenny program 8+8, przewidujący budowę ośmiu pancerników oraz ośmiu krążowników liniowych.
Dzieje włoskiej floty podwodnej, to jeden z tych fragmentów opowieści o drugiej wojnie światowej, który obfituje w szczególnie dużo zafałszowań, półprawd i opowieści mających słabe pokrycie w faktach. Ta jedna z największych flot podwodnych na świecie przed wybuchem drugiej wojny światowej, uznawana jest za przykład złego...
Wczesnym rankiem 17 czerwca 1863 roku CSS Atlanta weszła na wody Cieśniny Wassaw, by rzucić wyzwanie dwóm monitorom US Navy. Starcie, do którego wtedy doszło, było jedną z najkrótszych, a zarazem najbardziej rozstrzygających konfrontacji okrętów pancernych, do jakich doszło podczas wojny secesyjnej.
Chociaż w latach dwudziestych ubiegłego wieku gospodarka Związku Sowieckiego była w bardzo słabej kondycji, a przemysł ciężki był zapóźniony technologicznie i niewydolny, władze tego kraju planowały zbrojenia na gigantyczną skalę. Jednym z elementów rozbudowy sił zbrojnych miało być stworzenie wojsk pancernych wyposażonych między innymi w czołgi ciężkie.
Pod koniec 1934 roku reaktywowano KSUS, organ doradczy Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, wśród kompetencji którego znajdowała się również analiza możliwości modernizacji armii. Przewodniczącym KSUS został powszechnie ceniony i uważany za jednego z potencjalnych następców Marszałka Józefa Piłsudskiego, gen. broni Kazimierz Sosnkowski.
W wyniku pospiesznego przystępowania do tworzenia całej gamy nowych wozów, wojsko dopracowało się oddzielnego Ordre de Bataille (OdB) dla Marderów już w połowie lutego 1942 roku. Przynajmniej teoretycznie. Opracowany wtedy etat stworzono bowiem w formie skarłowaciałej.
