Curtiss XBTC był pierwszym zamówionym przez US Navy bombowcem pokładowym nowej kategorii VBT – szybkim, jednomiejscowym, pozbawionym uzbrojenia obronnego i zdolnym zarówno do bombardowania z lotu nurkowego, jak i do przenoszenia torpedy. Niski priorytet programu sprawił, że pierwszy z dwóch zbudowanych prototypów XBTC-2...
Niemieckie wojska pancerne po krótkiej pauzie spowodowanej konsekwencjami II wojny światowej, zostały z powodzeniem odtworzone i przez kilka dekad stanowiły podstawę obrony terytorium traktatowego NATO w środkowej Europie. Od połowy lat 60. Panzertruppe uzbrajano przede wszystkim w czołgi niemieckiej produkcji...
Jednym z najrzadszych przedstawicieli uzbrojenia artyleryjskiego wykorzystywanego w wojnie rosyjsko-ukraińskiej jest armata przeciwlotnicza KS-19 kal. 100 mm, powstała jeszcze w latach 40. XX wieku. Przy czym ze względu na swoje przestarzałe rozwiązania nie znalazła zastosowań zgodnych ze swoim przeznaczeniem, a służy jako...
Kończymy kilkuczęściową historię największych zbudowanych superdrednotów. W tym numerze krótko odnosimy się do dwóch mitów narosłych wokół skuteczności artylerii głównej Yamato w ostrzale jednostek amerykańskich.
Pierwszy powojenny projekt francuskich niszczycieli był bardzo ważnym krokiem w odbudowie potencjału bojowego Marine Nationale. Powstały jako jednostki klasycznie uzbrojone, jednak szybko zmieniające się morskie pole walki wymusiło niemal natychmiastowe przeprowadzenie dozbrojeń i głębszych modernizacji.
Okręty liniowe typu South Dakota (nie mylić z pancernikami znanymi z II wojny światowej) miały stanowić zwieńczenie rozwoju klasycznych superdrednotów US Navy. Według projektu były największymi i najszybszymi jednostkami tworzącymi Battle Line, a pod względem siły ognia nie miały sobie równych na świecie.
Włoskie niszczyciele zbliżonych typów Dardo i Folgore, każdy po cztery okręty, choć zostały zaprojektowane z myślą o wysokiej prędkości, okazały się niewystarczająco wytrzymałe i niedostatecznie uzbrojone w obliczu wojennych realiów walk na Morzu Śródziemnym z Aliantami w latach 1940-1943. Praktycznie pozbawione opancerzenia i...
W armii rosyjskiej podczas Wielkiej Wojny używano samochodów pancernych budowanych głównie na wzmocnionych podwoziach samochodów osobowych. W pierwszych latach istnienia Armii Czerwonej wykorzystywano sprzęt odziedziczony po armii carskiej lub zdobyty na interwentach. Ponieważ produkcja samochodów pancernych była...
Po utworzeniu w 1955 roku Bundeswehry w Niemczech szybko udało się wypracować rozwiązania ramowe do produkcji rodzimego sprzętu pancernego. Wojsko od początku domagało się wszystkich możliwych pojazdów, ale z powodów finansowych i politycznych zaczęto oczywiście od Panzera, wzorem II wojny światowej nazwanego „Leopardem”.
Po odzyskaniu niepodległości, 24 sierpnia 1991 roku, Ukraina przejęła wszystkie jednostki lotnictwa armijnego (śmigłowców i bezzałogowych statków powietrznych) trzech okręgów wojskowych: Podkarpackiego, Kijowskiego i Odeskiego (w przypadku tego ostatniego z wyjątkiem dwóch eskadr, znajdujących się na terenie Mołdawii).
Budowę lekkiego krążownika HMS Arethusa rozpoczęto w stoczni Chatham położeniem stępki 25 stycznia 1933 roku. Ceremonia wodowania i nadania nazwy miała miejsce 6 marca 1934 roku, a gotowy okręt wszedł do służby 23 maja 1935 roku. Jako jednostka prototypowa nowego typu, wzbudzała ogromne zainteresowanie zarówno w samej Royal Navy, jak i...
Pomimo co poniektórych przełomowych badań z ostatnich dekad, wciąż powszechne jest wiązanie Panzerów z Blitzkriegiem jako nową formą wojny. Jeszcze dzisiaj ochoczo uważamy wzorem starych bolszewików, że myśląc Panzer, mówimy Blitzkrieg, a myśląc Blitzkrieg, mówimy Kampania Wrześniowa – pierwsza wojna, w której zastosowano czołgi i szybką wojnę.
W drugiej połowie lat 30. rozwój polskiej broni pancernej nie ograniczał się jedynie do realizacji postanowień KSUS. Poza rozmaitymi studiami doświadczalnymi analizowano zmiany zachodzące w potencjałach wojskowych państw sąsiednich. Część płynących z nich wniosków wykorzystano jako materiał do szkolenia kadry zawodowej...
Wojna domowa w Hiszpanii, toczona w latach 1936–1939, wbrew powszechnie przyjętej opinii nie była poligonem doświadczalnym dla broni pancernej. Strona nacjonalistyczna wykorzystywała niemieckie czołgi lekkie Panzer I oraz włoskie CV 35, wojska republikańskie dysponowały natomiast czołgami produkcji radzieckiej T-26, które...
Czy można przejść drogę od pośmiewiska do legendy? Od konstrukcji, której żołnierze głęboko nie ufają, do broni pozostającej w wyposażeniu armii przez ponad cztery dekady?
Jednym z najbardziej unikalnych i intrygujących lotniczych epizodów drugiej wojny światowej były przeprowadzone przez Luftwaffe testy zdobycznego myśliwca Supermarine Spitfire Mk Vb, który został zmodyfikowany przez Niemców poprzez zainstalowanie ich własnego silnika Daimler-Benz DB 605A.
Argentyński myśliwiec I.Ae.27 Pulqui był pierwszym samolotem z napędem odrzutowym zbudowanym w Ameryce Łacińskiej. Został opracowany w latach 1946–1947 pod kierunkiem francuskiego konstruktora Emile'a Dewoitine'a. Słabe osiągi i przestarzała koncepcja sprawiły, że jego rozwój anulowano na rzecz myśliwca I.Ae.33 Pulqui II...
Kończymy na naszych łamach obszerną analizę techniczną pancerników typu Yamato, kontynuując praktyczną weryfikację opisanych wcześniej przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych w kontekście przedstawienia rzeczywistej wartości bojowej.
Sowietyzacja Wojska Polskiego to jeden z koronnych argumentów za tezą o niemal pełnym uzależnieniu PRL od wschodniego sąsiada. Okres od zakończenia II wojny światowej do połowy lat 50. XX w. to faktycznie najmroczniejszy czas tej zależności, z której próbowano wyjść po odwilży październikowej 1956 r., a nawet chwilę wcześniej.
Po 1945 r. rozbudowane ilościowo siły okrętowe US Navy zaczęto gwałtownie redukować. Dziesiątki jednostek pływających, często jeszcze stosunkowo młodych i nowoczesnych, okazywały się niepotrzebne w czasie pokoju, dlatego albo je oddawano sojusznikom, albo sprzedawano w ramach wielkiej akcji upłynniania zbędnego demobilu.
