Artyleria lądowa

Oprócz dział artylerii polowej i przeciwpancernej, opisanych w dwóch poprzednich numerach „Poligonu”, w ZSRR po zakończeniu wojny produkowano także holowane armaty przeciwlotnicze. Doświadczenia Armii Czerwonej wyniesione z II wojny światowej...

W 2017 roku pierwszy dywizjonowy moduł ogniowy kryptonim Regina z 24 samobieżnymi armatohaubicami Krab kalibru 155 mm oraz pojazdami pomocniczymi ma zostać odebrany przez Wojska Rakietowe i Artylerii. Tym samym zakończy się proces wdrażania do służby w polskiej artylerii...

W poprzednich numerach „Poligonu” pojawiały się wzmianki o niemieckich armatach przeciwpancernych o stożkowym przewodzie lufy. W latach II wojny światowej, ze względu na swe osiągi, mogły one dawać nadzieję na zwiększenie skuteczności niemieckiej obrony przeciwpancernej, ale skomplikowana technologia...

Temat systemów przeciwlotniczych i przeciwrakietowych Patriot jest w ostatnim czasie relatywnie często poruszany w mediach, zarówno codziennych jak i tych specjalistycznych. Dzieje się tak dlatego, że w ciągu najbliższych miesięcy możemy być świadkami wiążących decyzji odnośnie programu Wisła...

W maju 2016 roku rozpoczęła się w Polsce realizacja lądowego komponentu projektu EPAA (European Phased Adaptive Approach), tj. jednego z podsystemów amerykańskiej tarczy antyrakietowej. 

Doświadczenia I wojny światowej jasno wskazywały, że piechota musi być wyposażona w środki obrony przed czołgami. Początkowo zastanawiano się nad zastosowaniem dział uniwersalnych, które mogłyby wspierać w walce piechotę, a w krytycznych momentach pełnić rolę artylerii przeciwpancernej. 

Konieczność zastąpienia znajdujących się na wyposażeniu Wojska Polskiego wysłużonych RPG-7 oraz niespełniających wymagań pola walki RPG-76 każe postawić pytanie jaki powinien być przyszły granatnik przeciwpancerny szczebla drużyny/plutonu. 

Artyleria nie bez podstaw nazywana była „Bogiem Wojny” - jej ogień zwykle jest decydujący dla skuteczności prowadzonych działań. Stanowi ona ogromne zagrożenie nie tylko dla siły żywej, ale też pojazdów opancerzonych. 

Od dłuższego czasu Rewolucyjne Siły Zbrojne Kuby starają się dostosowywać swoje uzbrojenie do zmieniających się potrzeb. Na przeszkodzie stoją przede wszystkim ograniczenia budżetowe, wskutek czego nie wchodzi w rachubę najprostsze rozwiązanie – kompleksowy zakup nowoczesnego sprzętu za granicą.