Retro UF PRO M81

Retro UF PRO M81

Michał Sitarski

 

Pamiętam czasy, kiedy mundury tropikalne TCU (tzw. skośne) traktowane były jak ciuch „roboczy”, ale jak miałeś Woodlanda, to byłeś gość i szacunek na dzielni rósł w postępie geometrycznym. Potem kamuflaż M81 spowszedniał, a w końcu stał się tym, czym TCU kilka lat wcześniej, czyli tanim ciuchem roboczym, bo na topie były piksele i inne multicośtamy.

Od kilku jednak lat rozwija się moda na „retro” kamuflaże, a M81 Woodland wraca do łask. Oczywiście nie bez przyczyny, bo jego come back zaczął się na początku wieku, podczas wojny w Afganistanie, kiedy to, jak głosi legenda, amerykańscy specjalsi z najbardziej specjalnych jednostek wrócili do tego kamuflażu między innymi dlatego, żeby nie odróżniać się od żołnierzy ANA oraz funkcjonariuszy policji, którzy mieli mundury w tym kamuflażu.

Jak by to nie wyglądało, M81 wraca na pełnej i coraz więcej firm włącza go do oferty, a niektóre produkty potrafią osiągać bajońskie kwoty. Co ciekawe, suerplusowe ciuchy w Woodlanda powoli zaczynają drożeć, zwłaszcza te w normalnych rozmiarach i stanach „mint” albo „near mint”.

Problemy z mundurami w M81 szytymi współcześnie przez różne firmy zasadniczo są dwa: krój odzieży oraz odwzorowanie kamuflażu.

Co do kroju, sprawa jest oczywista – można uszyć coś, co będzie wyglądało jak mundur ochroniarza z dyskontu albo można uszyć świetnie wyglądający i funkcjonalny ciuch. Jeśli chodzi o odwzorowanie kamuflażu, to niby są to jedynie cztery kolory, ale nierzadko zdarza się tak, że jak człowiek na to spojrzy, to się za głowę łapie i pyta sam siebie „ło panie, kto to panu tak sp...?”. Nie mówiąc już o tym, że czasem jest nawet tak, że układ plam wzoru zgadza się z oryginałem tylko umownie.

Mniej więcej w połowie bieżącego roku słoweńska firma UF PRO, znana z szycia nowoczesnej „odzieży taktycznej”, wprowadziła do kolekcji kilka modeli w kamuflażu M81 Woodland. Co prawda premierowe pokazy miały miejsce na SHOT Show i Enforce Tac, ale wiadomo, że od premiery do wejścia na rynek zawsze trochę czasu mija.

Miłośnicy oldschoolu mogą więc nabyć spodnie Striker X Gen. 2 Combat Pants, szorty P40 G2 Tactical Shorts, kurtkę Hunter Gen. 3 Tactical Softshell Jacket, bluzę Striker XT Gen. 2 Combat Shirt oraz kapelusik Striker Gen. 3 Boonie Hat. Ciekawe jest zestawienie modeli, bo spodnie, szorty i combat shirt to modele z generacji 2, zaś kapelusik i softshell należą już do generacji 3. Czemu producent nie zdecydował się na najnowszą generację, a odświeżył poprzednią – nie mam pojęcia.

Zacznijmy od spodni

Spodnie Striker X Gen. 2 to w zasadzie klasyka klasyki UF PRO – dość ciężkie (1,1 kg w rozmiarze 34/34) spodnie „taktyczne”, przystosowane do noszenia w okresie raczej jesień-wczesna wiosna (mają opcję wpięcia podpinki), niż latem. W charakterystyczny dla tego producenta sposób stanowią połączenie kilku różnych materiałów (50% nylon, 50% cotton ripstop / 92% polyamide, 8% elastane schoeller®-dynamic / 100% polyamide CORDURA®), z których wykonano poszczególne partie spodni, według ich funkcjonalności. W większości użyto materiału NYCO – z niego wykonano większą część nogawek, pasa i kieszenie. Mieszankę elastyczną zastosowano w miejscach, w których spodnie pracują, czyli pod pasem z tyłu oraz na całym siedzeniu, zaś Cordurę tam, gdzie są narażone na uszkodzenia mechaniczne (nakolanniki, mankiet nogawki, pas, szlufki).

Striker X mają bardzo duże możliwości dopasowania do ciała – oprócz elastycznych wstawek wyposażono je w integralny pasek (można go wypiąć, można także zmienić klamrę) skonstruowany tak, że może pełnić funkcję integralnego podpasa dla pasa I linii. To bardzo ciekawe rozwiązanie, bo pozwala wyeliminować dodatkowy, zewnętrzny element niezbędny do stabilizacji pasa z kaburą i oporządzeniem, a także zwykły pasek do spodni. Trzeba przyznać, ze integralny pas Striker X jest bardzo wygodny i daje bardzo duży zakres regulacji obwodu, co w połączeniu z elastycznymi wstawkami po bokach pasa sprawia, że spodnie dopasowują się do ciała idealnie. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że ilość miękkiego rzepa nie pozwoli dobrze ustabilizować pasa pierwszej linii, ale to złudzenie, bo w rzeczywistości taki pas, nawet obciążony wyposażeniem, kaburą z pistoletem i magazynkami z amunicją siedzi stabilnie i nigdy nie miałem z nim problemu. Regulacja wysokości nakolanników znajduje się w bocznych kieszeniach cargo – dostęp do niej uzyskuje się po rozpięciu przedniego suwaka dostępowego do kieszeni. Ma ona postać elastycznej taśmy z końcówką ze zwykłego materiału, w której wykonano cztery otworki na guziki, co pozwala podnieść nakolannik w sumie o 4 cm wpinając guzik w kieszeni do jednej z dziurek.

Regulacja dopasowania nakolanników pod stawem kolanowym wykonano w podobny sposób, jak integralny pas spodni – ją również można wypiąć, bo mocowana jest w niewielkich kieszonkach „kotwicą” z tworzywa sztucznego. Regulacja odbywa się za pomocą dwóch odcinków taśmy rzep, więc jest płynna i pozwala dopasować ją do obwodu każdej nogi.

Regulacja obwodu mankietu nogawki wykonana jest z elastycznej taśmy z czterema dziurkami na guzik, współpracującej z guziczkiem wszytym na mankiecie. Jeśli ściągnie się mankiet mocno, dla uszczelnienia nogawki, to może wystąpić problem z założeniem spodni – aby go uniknąć z tyłu nogawki wykonano rozcięcie z zakładką zapinane zamkiem błyskawicznym. Po rozsunięciu zamka nogawka poszerza się tak, że na dobrą sprawę można przełożyć ją nawet przez buty.

Użytkownik spodni Striker X Gen. 2 ma do dyspozycji 13 kieszeni – po dwie biodrowe, na nóż/toola (wydzielone z biodrowych), na siedzeniu (z klapkami na rzep), cargo (z dostępem przez pionowy zamek albo klasycznie od góry, przez klapę), na magazynek lub telefon (na kieszeni cargo, z odłączanym zabezpieczeniem) oraz na łydkach. Trzynasta kieszeń jest „tajna”.

Pełna wersja artykułu w magazynie Strzał 1-2/2027

Wróć

Koszyk
Facebook
Tweety u¿ytkownika @NTWojskowa Twitter