Pilot trzech kampanii – Antoni Markiewicz
Łukasz Łydżba
Pilot myśliwski Antoni Markiewicz zapisał się w historii trzech jednostek myśliwskich III/2 Dywizjonu Myśliwskiego, we Francji w GC /145, a w Wielkiej Brytanii w 302. Dywizjonie Myśliwskim. Na przestrzeni roku i jednego miesiąca w trzech kampaniach – wrześniowej 1939 roku, we Francji w 1940 roku i Bitwie o Anglię brał udział w zestrzeleniu i uszkodzeniu pięciu samolotów niemieckich. Oto jego historia.
Antoni Markiewicz urodził się 13 stycznia 1915 roku w Sandomierzu. Był synem Zygmunta i Marii. W rodzinnym mieście ukończył siedmioklasową szkołę powszechną i następnie dwie klasy gimnazjum. W 1931 roku wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Tam szkolił się na mechanika lotniczego, jednak podczas nauki zapoznał się z podstawami latania. Od 3 do 31 lipca 1933 roku w czasie wakacji odbył szkolenie szybowcowe w Wojskowym Ośrodku Szybowcowym w Ustianowej, a od 4 września rozpoczął kurs pilotażu podstawowego w Lotniczej Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. W maju 1934 roku zakończył szkolenie w Szkole Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich. Od 21 maja do 19 września 1934 roku Antoni Markiewicz doskonalił umiejętności pilotażowe w Eskadrze Ćwiczebnej nr 2 (zwanej też Eskadrą Szkolną Detaszowaną) Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Radomiu-Sadkowie. 21 czerwca został awansowany do stopnia starszego szeregowego. We wrześniu tego roku został skierowany do Eskadry Treningowej w 2. Pułku Lotniczym, a następnie do 22. Eskadry Liniowej w 2. Pułku Lotniczym w Krakowie. Latał tam na dwupłatowych Breguetach XIX. 1 stycznia 1935 roku mianowano go podoficerem nadterminowym, a 21 maja został kapralem. 1 stycznia 1936 roku przedłużono mu służbę nadterminową na następny rok. Ze względu na umiejętności pilotażowe został skierowany na szkolenie myśliwskie. 10 sierpnia 1936 roku rozpoczął kurs wyższego pilotażu myśliwskiego w Lotniczej Szkole Strzelania i Bombardowanie w Grudziądzu VII, który ukończył 20 października. Tydzień później powrócił do 22. Eskadry Lotniczej, ale krótko po tym trafił do 122. Eskadry Myśliwskiej III/2 Dywizjonu Myśliwskiego. Okresowo podczas pobytu w Krakowie pełnił też funkcję instruktora w pułkowej Eskadrze Treningowej. 14 lipca 1937 roku miał niegroźny wypadek podczas szkolenia, gdy jego uczniem był kpr. Andrzej Duda. W 1939 roku zdał eksternistycznie maturę.
Pełna wersja artykułu w magazynie TW Historia nr specjalny 1/2026