Niszczyciele typu Kagero. Część 2

Grzegorz Nowak

Niszczyciele typu Kagero stanowiły jeden z najważniejszych elementów japońskich sił eskortowych i uderzeniowych w początkowym okresie wojny na Pacyfiku. Analiza działań bojowych jednostek takich jak Amatsukaze czy Tokitsukaze ukazuje zarówno skuteczność przyjętej doktryny walki nocnej i użycia torped, jak i stopniową utratę przewagi operacyjnej przez Cesarską Marynarkę Wojenną w latach 1942–1945.

Niszczyciel Amatsukaze, dziewiąty okręt typu Kagero zwodowany został 19 października 1939 roku, a ukończony i włączony do służby 26 października 1940 roku. Pierwszym dowódcą okrętu został kapitan Tameichi Hara, który dowodził okrętem nie tylko przez pierwszy rok pokojowej jeszcze służby tego niszczyciela, ale i podczas najtrudniejszego etapu zmagań na Pacyfiku w 1942 roku. Działania Amatsukaze drobiazgowo sam opisał w sławnej i tłumaczonej także w Polsce książce „Dowódca niszczyciela”.

Po wejściu do służby okręt otrzymał przydział do 16. Dywizjonu Niszczycieli 2. Flotylli Drugiej Floty (razem z Yukikaze, Tokitsukaze i Hatsukaze). Do wybuchu wojny na Pacyfiku okręt uczestniczył w ćwiczeniach i odbywał rejsy szkolne na wodach japońskich oraz u wybrzeży Chin. Nacisk na szkolenie załogi obejmował doktrynę nocnej walki z użyciem artylerii i torped, co zaowocowało podczas walk w rejonie Wysp Salomona w 1942 roku. W listopadzie 1941 roku cały 16. Dywizjon przebazowany został do Palau, eskortując lotniskowiec Ryujo przed inwazją na Filipiny. Amatsukaze do końca roku operował w rejonie Filipin i Holenderskich Indii Wschodnich bazując w Davao i Palau, wspierając działania wojsk japońskich. Niszczyciel uczestniczył w walkach na Morzu Jawajskim, jednak mimo przeprowadzenia ataków torpedowych nie odnotował trafień. Operując na wodach jawajskich, Amatsukaze uczestniczył w zatopieniu holenderskiego okrętu podwodnego K-10 oraz amerykańskiego USS Perch.

W kwietniu okręt wrócił do Kure na przegląd, a 25 maja wraz z niszczycielami swojego dywizjonu obrał kurs na Saipan, aby dołączyć do sił inwazyjnych jako ich eskorta przed bitwą o Midway. Po klęsce Japończyków, którzy utracili w bitwie wszystkie cztery lotniskowce, siły inwazyjne otrzymały rozkaz odwrotu spod Midway. Amatsukaze otrzymał rozkaz dobicia płonącego, lecz wciąż utrzymującego się na wodzie flagowego lotniskowca Akagi.

Pełna wersja artykułu w magazynie TW Historia 2/2026