Modernizacja techniczna Wojska Polskiego w 2025 roku

Tomasz Dmitruk

W 2025 roku Agencja Uzbrojenia podpisała 96 nowych kontraktów wykonawczych i 50 aneksów na pozyskanie sprzętu wojskowego o łącznej wartości ok. 105 mld PLN brutto. To mniej niż we wcześniejszych latach, ale to rezultat oczekiwania na dostępność środków finansowych z instrumentu pożyczkowego SAFE pochodzącego z Unii Europejskiej. Natomiast ubiegły rok przyniósł bardzo wiele dostaw uzbrojenia zamówionego we wcześniejszych latach. Wystarczy wspomnieć, że w 2025 roku Agencja Uzbrojenia realizowała łącznie ok. 500 umów o wartości wieloletniej ok. 640 mld PLN brutto, a wydatki poniesione przez tę instytucję zamknęły się kwotą ok. 81 mld PLN, czyli o 42% wyższą niż w 2024 roku.

Wydatki i wsparcie z funduszy

W 2025 roku na modernizację techniczną w ramach wydatków budżetowych z Planu Modernizacji Technicznej (PMT) i Planu Zakupu Środków Materiałowych (PZŚM) oraz z pozabudżetowego Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych (FWSZ) wydatkowano razem 88 mld PLN, w tym: z PMT 42,4 mld PLN (z czego 12 mld PLN przekazano do FWSZ), z PZŚM 6,2 mld PLN oraz z FWSZ 51,4 mld PLN. Dla porównania w 2024 roku łączne wydatki z: PMT, PZŚM i FWSZ wyniosły 65,7 mld PLN. W 2025 roku uzyskano zatem wzrost o aż 22,3 mld PLN (34%)! Warto to docenić, ale trzeba też wiedzieć, że wzrost ten mógłby być jeszcze wyższy, gdyby w pełni zrealizowano plan wydatków FWSZ. Jego wykonanie wyniosło 78,6% (w 2024 roku było to 65,3%), co oznacza, że nie zagospodarowano ok. 14 mld PLN.

Systematyczny wzrost wydatków na finansowanie potrzeb modernizacyjnych i inwestycji budowlanych od 2022 roku jest możliwy tylko dzięki środkom dłużnym pozyskiwanym przez Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach FWSZ. W 2025 roku była to kwota 40,9 mld PLN. Oznacza to, że z dużych wydatków PMT, PZŚM i FWSZ, wynoszących 88 mld PLN, aż 46,5% to zakupy „na kredyt”, który w kolejnych latach będzie trzeba spłacać...

Jak już wspomniano, w 2025 roku Agencja Uzbrojenia (AU) z PMT, PZŚM i FWSZ realizowała umowy wieloletnie o wartości wieloletniej ok. 640 mld PLN brutto. Wśród nich, według danych autora, wartość umów głównych (tj. podawanych do wiadomości publicznej i finansowanych w większości z PMT i FWSZ) wynosiła ok. 573,7 mld PLN brutto. Podział tej kwoty na poszczególne obszary modernizacji technicznej zaprezentowano na wykresie.

Należy także wspomnieć, że na proces modernizacji technicznej w 2025 roku miały istotny wpływ przygotowania do pozyskania środków z instrumentu pożyczkowego Unii Europejskiej SAFE (Security Action for Europe). Ze względu na możliwość uzyskania korzystniejszych warunków finansowania niż w przypadku pożyczek z FWSZ, część zadań, które planowano uruchomić w ubiegłym roku, przesunięto do finansowania z SAFE. Wpłynęło to na opóźnienie (nawet ponad roczne) w rozpoczęciu ich realizacji. Przygotowanie polskiego wniosku do SAFE wymagało także zaangażowania m.in. AU, co zmniejszyło zasoby osobowe tej instytucji dostępne do realizacji innych zadań.

Omawiając ubiegłoroczny proces modernizacji technicznej warto docenić podpisanie w 2025 roku szeregu wieloletnich umów inwestycyjnych pomiędzy PGZ S.A. i Ministerstwem Aktywów Państwowych, finansowanych z Funduszu Inwestycji Kapitałowych (FIK) o łącznej wartości ponad 7,6 mld PLN. Mają one na celu poprawę zdolności produkcyjnych poszczególnych spółek Grupy PGZ, w tym w ramach programów: Narew, produkcja amunicji 155 mm, „Tarcza Wschód” i produkcja czołgów K2PL (i innych pojazdów opancerzonych). Ich konsekwencją były następnie umowy zawierane pomiędzy PGZ S.A. a poszczególnymi spółkami Grupy PGZ. Zestawienie przyznanego w 2025 roku dofinansowania z FIK przedstawiono w tabeli.

Naziemna obrona powietrzna

Budowa wielowarstwowego systemu naziemnej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej jest obecnie finansowo najbardziej priorytetowym procesem modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP. Przełomowym wydarzeniem w tym obszarze było osiągnięcie w grudniu 2025 roku pełnej gotowości operacyjnej (FOC) przez 37. Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej, wyposażony w dwie baterie zestawów rakietowych obrony powietrznej (ZROP) średniego zasięgu Wisła (Patriot) już w wersji zintegrowanej z systemem kierowania ogniem i dowodzenia IBCS. Wydarzenie to poprzedziło pierwsze bojowe strzelanie ZROP Wisła, przeprowadzone przez żołnierzy z 37. Dywizjon Rakietowy OP 16 września 2025 roku na Centralnym Poligonie Sił Powietrznych w Ustce. Strzelanie zakończyło się sukcesem. W jego trakcie celami powietrznymi były bezzałogowe statki powietrzne (bsp) MQM-178 Firejet, osiągające prędkość 0,69 Ma. Podczas strzelania wykorzystano dwa takie cele. Oba zostały trafione, każdy pojedynczym pociskiem PAC-2 GEM-T. Nabyto je specjalnie na potrzeby próbnych strzelań, ale warto wspomnieć, że wojsko jest zainteresowane znacznie większym ich zakupem. W maju 2025 roku Departamentu Stanu USA wyraził zgodę na sprzedaż Polsce do 788 rakiet tego typu, o łącznej wartości szacowanej na maksymalnie 5,8 mld USD netto. Zawarcia umowy w tej sprawie można spodziewać się w 2026 roku.

Na potrzeby realizacji I fazy programu Wisła pod koniec 2025 roku odebrano cztery mobilne węzły łączności MCC, dostarczone przez WZŁ Nr 1 S.A. na podstawie umowy z listopada 2021 roku. Były to pojazdy zbudowane na pięcioosiowym podwoziu Jelcz P112.57 i wyposażone w wysoki, kratownicowy maszt z antenami. MCC zapewniają łączność ZROP Wisła z systemami dowodzenia wyższego poziomu. Nie udało się natomiast zakończyć realizacji umowy z 2022 roku na dostawę 14 kontenerowych kabin dowodzenia systemu IBCS.

W przypadku II fazy programu Wisła, który przewiduje nabycie sześciu kolejnych baterii ZROP średniego zasięgu Patriot/IBCS,w ubiegłym roku podpisano dwie istotne umowy. Pierwsza z nich, o wartości 1,94 mld USD netto (ok. 8,8 mld PLN brutto) została zawarta 31 marca 2025 roku w trybie FMS (Foreign Military Sales) i dotyczyła dostawy do 2032 roku elementów logistycznych oraz szkoleniowych. Kontrakt obejmuje nabycie m.in.: kontenerów Battery Maintenance Center (BMC), kontenerów Small Repair Parts Transporter (SRPT), agregatów prądotwórczych, przetwornic częstotliwości, zapasu części zamiennych w zakresie systemów Patriot i IBCS, wyposażenia warsztatowego pozyskiwanych kontenerów oraz dokumentacji technicznej. Umowa przewidywała także dostarczenie na potrzeby szkolenia trenażerów System of Systems Trainer (SoST) oraz zabezpieczenie rakietowych strzelań bojowych systemu Wisła (w tym dostawę celów powietrznych i pocisków PAC-2 GEM-T).

 Pełna wersja artykułu w magazynie NTW 3/2026