ITWL na MSPO 2026
Tomasz Kwasek
Na tegorocznym Międzynarodowym Salonie Przemysłu Obronnego warszawski Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych zaprezentował m.in. dwa typy dużych bezzałogowych systemów powietrznych, głowicę optoelektroniczną Zjawa-2 oraz laserowy system zwalczania bezzałogowców SYLAND.
Hornet PL-AT-1
Hornet jest znany pod medialną nazwą „polski Szahid”, ponieważ głównym zadaniem tych bezzałogowców ma być imitowanie rosyjskiego Szahida używanego masowo na Ukrainie. Hornet ma być przeznaczony w pierwszej kolejności do ćwiczeń naszej obrony przeciwlotniczej, ale powstaje też jego wersja uderzeniowa i to w kilku odmianach.
Początek działań, które zaowocowały powstaniem aparatu, nastąpił w 2023 roku. W tym czasie w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych rozpoczęto projekt PLArgonia, który doprowadził do powstania bezzałogowego systemu powietrznego wzorowanego ideowo na irańskim Szahidzie-131, z wykorzystaniem polskich kluczowych komponentów elektronicznych. W ITWL powstała konstrukcja płatowca i system sterowania lotem, a także cały komponent naziemny, czyli podsystem kontroli, wyrzutnia pneumatyczna i elementy zabezpieczenia logistycznego.
Hornet został zbudowany w układzie bezogonowym ze skrzydłami trójkątnymi (delta). Napęd stanowi silniki spalinowy o mocy 23,5 kW (32 KM) ze śmigłem pchającym. Rozpiętość aparatu wynosi 2,2 m, długość 2,6 m, a masa startowa 85 kg. BSP startuje z uniwersalnej wyrzutni ciągnionej i może być wyposażony w system odzysku. Prędkość przelotowa oscyluje wokół 185–200 km/h, a długotrwałość lotu pozwala osiągnąć zasięg od 400 do 900 km, w zależności od zabieranego ładunku. Przy starcie z wyrzutni minimalna prędkość zejścia BSP wynosi 80 km/h a przeciążenie chwilowe płatowca 16 g.
Obecnie gotowa jest wersja Hornet PL-AT-1, przy czym oznaczenie AT wskazuje na cel powietrzny (Aerial Target). W bieżącym roku przeprowadzono testy zakładowe całego systemu z wyrzutnią i elementami naziemnymi. Jak wspomniano, zasadniczym przeznaczeniem tego wariantu jest imitowanie celu powietrznego dla potrzeb szkolenia obrony powietrznej. Aparat ma być odzyskiwany w przypadku, gdy nie zostanie zestrzelony w czasie ćwiczeń – z tego względu może mieć system spadochronowy. Obecnie są kontynuowane testy wojskowe i po ich pozytywnym zakończeniu Hornety PL-AT-1 mają wejść na wyposażenie Sił Zbrojnych RP.
Drugą wersją jest wariant bojowy Hornet PL-OWA (One Way Attack) z głowicą bojową o masie około 15 kg. Obecnie w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych trwają prace nad prototypami tego wariantu. Jednocześnie wciąż dokonywane są ulepszenia systemów sterowania czy naprowadzania końcowego. Przewidziano dwie wersje ładunku – burzący oraz burząco-odłamkowy z detektorem naprowadzania na źródło promieniowania radiolokacyjnego. Istotne jest w tym zakresie opracowanie i przebadanie głowicy, która ostatecznie będzie bezpieczna dla użytkowników i jednocześnie niezawodna w przypadku ataku na realne cele. Prototypy Horneta PL w wersji bojowej OWA mają jeszcze w tym roku zacząć testy, które powinny zakończyć się w ciągu kilku miesięcy.
Pełna wersja artykułu w magazynie Lotnictwo 10/2026