Eurosatory 2026
Tomasz Kwasek
Tegoroczna edycja paryskiej wystawy Eurosatory, co zrozumiałe w obliczu sytuacji międzynarodowej, utrzymała pozycję największej europejskiej wystawy przemysłu zbrojeniowego. Według oficjalnych danych organizatorów w tym roku było ponad 2600 wystawców z 70 krajów świata, zajmujących prawie 185 tys. m2 powierzchni ekspozycyjnej (dla porównania największy w naszej części Europy kielecki MSPO 2025 był czterokrotnie mniejszy: 811 wystawców na ponad 40 tys. m2). Odbywająca się w tym roku w dniach 15–19 czerwca wystawa Eurosatory 2026 jest dobrą okazją do przyjrzenia się obecnym trendom w światowej – ale głównie jednak europejskiej – zbrojeniówce.
Zwiększenie budżetów zbrojeniowych większości państw świata, związane z pogorszeniem się sytuacji bezpieczeństwa – co należy podkreślić, nie tylko w Europie – ma swoje odzwierciedlenie w ofercie przemysłu zbrojeniowego, który po trzech ostatnich dekadach i próbach utrzymania swojej pozycji, obecnie jest w fazie intensywnego rozwoju: szczególnie jeśli chodzi o sprzęt lądowy. Paradoksalnie jednak, inwestycje w europejską zbrojeniówkę podczas Eurosatory 2026 były widoczne w segmencie najcięższego sprzętu, czyli w pojazdach opancerzonych, systemach rakietowych i artyleryjskich, a także środkach rażenia rakietowego i amunicji artyleryjskiej. Poniższy materiał skupia się na kilku widocznych trendach rozwoju współczesnego lądowego sprzętu wojskowego, które były najbardziej widoczne na Eurosatory 2026, czyli:
- nowej generacji załogowych, opancerzonych pojazdów bojowych;
- bezzałogowych platformach naziemnych, stanowiących jeszcze tylko uzupełnienie, ale już zapewne niedługo pełnoprawny element systemu walki sił lądowych;
- środkach rażenia dalekiego zasięgu, w tym artyleryjskich i rakietowych;
- bezzałogowych systemach powietrznych, operujących z platform lądowych;
- obronie powietrznej, w tym przeciw najmniejszym bezzałogowcom;
- naziemnych systemach rozpoznania i walki elektronicznej.
Pełna wersja artykułu w magazynie NTW 7/2026